Żółciak siarkowy

przez , 29.sie.2014, w Flora i Fauna

Żółciak siarkowyŻółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) to grzyb należący do klasy podstawczaków, nadrzewny, chorobotwórczy, powodujący intensywną zgniliznę brunatną drewna. Atakuje głównie drzewa liściaste, najczęściej dęby, topole, wierzby oraz robinie, rzadziej klony, olchy i drzewa owocowe. Na drzewach iglastych występuje bardzo rzadko. Występuje w parkach, na przydrożnych drzewach, w sadach i ogrodach. W lasach jest rzadszy. Pojawia się od maja do września. Opanowane przez niego drzewo najczęściej ginie w ciągu kilku lat. Jednoroczne owocniki mają bardzo charakterystyczny wygląd. Są duże o średnicy 10-40 cm, wachlarzowate lub półkoliste, najczęściej zebrane w dużych skupieniach, o jaskrawej siarkowożółtej lub żółtopomarańczowej barwie.

Brzeg owocników jest zaokrąglony, falisty, powyginany. Rurki są siarkowożółte, o bardzo drobnych porach. Miąższ ma grubość do 3 cm, jest białawo-kremowy mięsisty i soczysty, o silnym zapachu i nieco cierpkim, kwaskowym smaku. Starsze owocniki (po wyschnięciu) stają się wyblakłe, są lekkie i kruche. Młode owocniki tego gatunku są jadalne, ale przed właściwym przyrządzeniem należy je sparzyć lub obgotować przez kilka minut. Z doświadczeń grzybiarzy wynika, że w praktyce gotowanie (minimum 15 minut) znacząco minimalizuje ryzyko zatrucia. Całkowicie bezpiecznie może być spożywany żółciak rosnący na dębach. Nieprzyjemny zapach zanika po kilku minutach gotowania. Grzyb ciekawy w smaku, chociaż nie każdemu odpowiada. W Polsce wyjątkowo rzadko wykorzystywany kulinarnie. Najlepiej po obgotowaniu panierować go i smażyć jak kotlety. Surowe owocniki są trujące!

:, , , , ,

Komentowanie nieaktywne.

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...