Grangia cysterska w Winnicy

przez , 27.gru.2013, w Zabytki

Winnica położona jest na południowy zachód od Legnicy, nad rzeką Nysa Szalona. Grangia (folwark,spichlerz) cysterska w Winnicy to zabytek położony na Europejskim Szlaku Cystersów. Jej odcinek to zaledwie fragmentem wielkiego szlaku kulturowego. Pierwsze opactwo cysterskie na Śląsku powstało w Lubiążu w 1163 r. W roku 1177 Winnica jak i podobnie pobliska wieś Słup, zostały przekazane przez Bolesława Wysokiego (za przyzwoleniem Mieszka III Starego) zakonowi cystersów z Lubiąża. W 1202 r. książę Henryk Brodaty ufundował tu cystersom oddzielny folwark – grangię, zaś w 1217 r. przy folwarku powstała osada wiejska, która w 1316 r. została odkupiona od Bolesława III Rozrzutnego przez opata lubiąskiego Rudolfa. Podczas wojen husyckich w XV w., Winnica, podobnie jak Słup, została spalona. Odbudowana, przeżywała swój ponowny rozkwit w XVII i XVIII w. dzięki staraniom opatów Nitschego i Brzucha. Powstały nowe zabudowania dworskie, a Winnica stała się  prepozyturą klasztoru lubiąskiego.

Winnicka grangia miała w swoim składzie: dom zakonników, kuźnię, cegielnię, dwa młyny wodne, browar, gorzelnię, budynki gospodarcze, park i ogrodowy belweder. Wzrost znaczenia Winnicy spowodowało nadanie jej w 1784 r. statutu gminy. Okres wojen napoleońskich przyniósł zniszczenie i zagładę wielu wspólnot zakonnych w tym również cystersów. W wyniku zwycięskiej kampanii Napoleona, Prusy zostały pokonane i zobowiązane do wypłacenia wysokiego odszkodowania wojennego. W celu zaspokojenia żądań francuskich, władze pruskie postanowiły w roku 1810 upaństwowić mienia śląskich klasztorów. Po sekularyzacji dóbr zakonnych winnicki folwark prowadzi jeszcze przez dwa lata miejscowy proboszcz, a następnie w 1812 r., odkupił go w drodze licytacji lubiąski kancelista Carl Josef Otto. W połowie XIX wieku majątek stał się własnością Marii Luizy Pauliny Hohenzollern – Hechigen.W skład jej posiadania wchodziły wówczas min: pałac z parkiem, cześć gospodarcza, kuźnia, dwa młyny wodne, cegielnia, browar i gorzelnia. Pozostając we władaniu tej rodziny do 1945 roku. W trakcie II wojny światowej zabudowania pocysterskie uległy znacznym zniszczeniom. Do dnia dzisiejszego zachowały się zabudowania mieszkalne i gospodarcze, m.in. dom zakonników z XVIII w. (w ruinie), budynki gospodarcze, mieszkalne, kuźnia oraz ruiny ogrodowego belwederu.

:, , , , ,

Komentowanie nieaktywne.

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...